ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

ΕΞΟΥΣΙΑ...

Μία επίκαιρη λέξη... ανά τους αιώνες...

Εξουσία του κράτους....
Εξουσία των γονιών....
Εξουσία των φίλων...
Εξουσία των συντρόφων....
Εξουσία... και ο κατάλογος μακρύς....

Τι είναι άραγε η εξουσία και από πού πηγάζει;;;

Κατά τη γνώμη μου, η εξουσία πηγάζει από τρεις βασικούς παράγοντες :

- Τη χαλιναγώγηση (απαραίτητη για τα μη «ελεγχόμενα» άτομα)
- Την έλλειψη προσωπικής αυτοπεποίθησης, εξέλιξης και σεβασμού
- Την έλλειψη της Αγάπης

Η πρώτη περίπτωση, είναι αποδεκτή, λόγω συνθηκών...

Η δεύτερη περίπτωση, έγκειται στο παιχνίδι της επιβολής, λόγω των παραγόντων που ανέφερα παραπάνω...

Η τρίτη περίπτωση, είναι η πιο σημαντική.... η έλλειψη της Αγάπης (της Θεϊκής, της άδολης, δηλαδή) προκαλεί μία μη αρμονική ροή ενέργειας.... Τα άτομα, κατ' επέκταση, γίνονται καχύποπτα, επιθετικά, μνησίκακα... με τον έλεγχο της Εξουσίας προσπαθούν να αντικαταστήσουν αυτή την ενέργεια για να νιώσουν καλά και ασφαλή....

Γνωρίζοντας - μαθαίνοντας καλά τον εαυτό μας, που είναι και το ζητούμενο της ύπαρξής μας εδώ στη γη = εξέλιξη, θα μπορέσουμε σιγά - σιγά να γεμίσουμε την καρδιά μας μ' Αγάπη και συμπόνια... η Εξουσία, τότε, δε θα έχει πια καμία θέση στη ζωή μας...

Σαν καλή μαθητριούλα εγώ η μικρή Ιντιγκούλα, ακούω, διαβάζω, μαθαίνω και ερωτώ!

Με παρατεταμένο το χεράκι μου και το δακτυλάκι μου υψωμένο σαν κεραία, προσπαθώ να πάρω τον λόγο μέσα στη "σχολική αίθουσα" του forum και να ρωτήσω: "Κυρί, κυρί, κυρία!! Να ρωτήσω κάτι;.... Τί σημαίνει η λέξη "εξουσία";;;"

Μήπως σημαίνει η βίαιη και εξαναγκαστική επιβολή κάποιων επάνω σε κάποιους άλλους;

Αυτό απευθείας δεν καταργεί την ελευθερία βούλησης;

Η ελευθερία βούλησης δεν μπορεί να καταργηθεί.
Η μόνη μορφή εξουσίας που θα μπορούσε να έχει ο άνθρωπος, είναι μόνο απέναντι στον εαυτό του. Ο καθένας μας ξεχωριστά έχει την δυνατότητα και μόνον αυτήν, το να εξουσιάζει τον εαυτό του.

Όλα τα άλλα είναι ψευδαίσθηση εξουσίας.

Δεν είναι αληθινή η εξουσία που έχει κάποιος πάνω το υλικό σώμα κάποιου άλλου.

Κάποιοι μας δημιουργούν την ψευδαίσθηση ότι μας εξουσιάζουν, διότι επιβάλλονται επάνω στο υλικό μας σώμα. Στο χέρι μας είναι αν θα χαθούμε κι εμείς μέσα στην ψευδαίσθηση ότι μπορούν να εξουσιάζουν και την ψυχή μας. Ουσιαστικά, όταν κάποιος βιάζει την ψυχούλα μας, δεν έχει καμία εξουσία επάνω σε αυτήν... την εξουσία την έχουμε εμείς επάνω στην ψυχή μας, που επιτρέπουμε στον άλλον να μας την βιάσει.

Η ψυχή μας δεν εξουσιάζεται από κανέναν παρά μόνο από εμάς τους ίδιους.

Εάν εμείς οι άνθρωποι θυμηθούμε ότι εκείνο που αληθινά είναι σημαντικό, είναι η ψυχή μας, τότε η λέξη "εξουσία" υφίσταται μόνο απέναντι στον εαυτό μας.

Λέτε να απάντησα κυρί, κυρί, κυρία;;;

Αν όχι δείρτε με! (μπορείτε, αν αφήσω την ψυχούλα μου να πονέσει.. )

Άντε, και αύριο στον διευθυντή μαζί με τον κηδεμόνα μου.

(Αύριο = ημέρα της κρίσης, Διευθυντής = ο Κύριος και Θεός μας, Κηδεμόνας = οι δάσκαλοι που ανέλαβαν να μας εκπαιδεύσουν στη ζωή)

Φιλιά προς όλους.

Πολύ σωστά αγαπητή μου φίλη ΙΝΤΙΓΚΟ!

Η εξουσία έχει να κάνει και με τον αθέμιτο ανταγωνισμό!

Ο αθέμιτος ανταγωνισμός ξεκινά, κυρίως, από το ΕΓΩ του ανθρώπου, που επιθυμεί να το επιβάλει με κάθε τρόπο! Τα άτομα με ένα υπερτροφικό ΕΓΩ, είναι αυτά που δεν έχουν δουλέψει με τον εαυτό τους, που θέλουν να έρχονται πάντα πρώτα και δεν δέχονται με κανέναν τρόπο άλλα, ισότιμα ή ανώτερα από αυτά άτομα.

Τα άτομα αυτά προσπαθούν να υπονομεύσουν με διάφορες μεθόδους τους άλλους. Η πιο συνηθισμένη μέθοδος είναι να τα μειώνουν, να μην αναγνωρίζουν την αξία τους και να μην τα επικροτούν. Με αυτούς τους ψυχολογικούς χειρισμούς, τα βγάζουν έντεχνα από τη μέση και τα αφήνουν στο περιθώριο.

Είμαι της πρώτης γεννιάς παιδί ίντιγκο. Περιττό να αναλωθώ τα περί εξουσίας.

Όλα ξεκινούν από το "Εγώ" μας!

Το "Εγώ" είναι από τη μια η κινητήρια δύναμη του κάθε ατόμου (ο καθένας μας προσπαθεί να ξεχωρίσει και να διακριθεί ο ίδιος, κάνει πράγματα για να ικανοποιήσει αποκλειστικά και μόνο τον εαυτό του, προσπαθεί να απομακρύνει ότι δυσάρεστο από κοντά του κ.λ.π.).

Όταν η συνολική προσωπικότητα ενός ανθρώπου είναι υγιής και ισορροπημένη τότε το "Εγώ" του ατόμου εντάσσεται καλά μέσα σε αυτήν, δεν νοιώθει να απειλείται με το παραμικρό, εκδηλώνεται κυρίως δημιουργικά.

Όταν, όμως, ο άνθρωπος είναι ελλειπής το "Εγώ" δεν τροφοδοτείται με υγιείς τρόπους, αισθάνεται να απειλείται και προσπαθεί να αναπληρώσει με άλλους τρόπους.

Η εξουσία είναι ο πιο σύνηθης ίσως τρόπος για να τροφοδοτηθεί ένα ελλειμματικό "Εγώ". Η εξουσία είναι δύο ειδών: η "αρσενική" και η "θηλυκή".

Με τον όρο "αρσενική" εξουσία εννοώ τη φανερή, την εκδηλωμένη (π.χ. την εξουσία ενός διευθυντή απέναντι στους υπαλλήλους του, την εξουσία ενός ψηλότερου και δυνατότερου από τα άλλα παιδιά που δυναστεύει τα υπόλοιπα)! Αυτού του τύπου την εξουσία την ξέρουμε όλοι πολύ καλά, την αναγνωρίζουμε εύκολα και μπορούμε εν δυνάμει να πάρουμε μέτρα προστασίας απέναντι της.

Με τον όρο "θηλυκή" εξουσία εννοώ την κρυφή, την μη εκδηλωμένη εκείνη. Είναι η εξουσία που ασκεί ένας άνθρωπος σε κάποιον άλλο μέσα από κατάλληλους συναισθηματικούς, ψυχολογικούς ή και σεξουαλικούς χειρισμούς, εκβιασμούς κ.λ.π. Αυτή είναι μία πολύ επικίνδυνη μορφή εξουσίας γιατί αφενός δεν φαίνεται και αφετέρου αργεί κάποιος να τη συνειδητοποιήσει.

Η θηλυκή εξουσία υιοθετείται πιο εύκολα από τις γυναίκες (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν άντρες που ασκούν θηλυκού τύπου εξουσία). Και επειδή η γυναίκα θεωρείται από την κοινωνία σαν πιο αδύναμο πλάσμα το "Εγώ" μίας ελλειμματικής γυναίκας τροφοδοτείται πολύ έντονα όταν καταφέρει να "παγιδέψει" και να μανιπουλάρει κατά βούληση έναν π.χ. ψηλό, δυνατό, σημαντικό επαγγελματικά και κοινωνικά άντρα!