Ο ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

ΠΑΡΑΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΕ ΑΤΙΑ!

Γεια σας αγαπητοί μου φίλοι!

Πολλοί από εμάς έχουν υπάρξει κατά καιρούς μάρτυρες σε εμφανίσεις με Αγνώστου Ταυτότητας Ιπτάμενα Αντικείμενα.

Υπάρχουν πολλές θεωρίες γι' αυτά τα φαινόμενα... Άλλες λένε ότι είναι γήινη τεχνολογία, άλλες ότι προέρχονται από πολιτισμούς στο εσωτερικό της γης, άλλες από εξωγήινη προέλευση (φιλική ή εχθρική προς εμάς)...

Την πραγματική αλήθεια, κανείς δεν τη γνωρίζει (ίσως κάποιοι σημαντικοί ιθύνοντες ....).

Πιστεύω, ότι στους σκεπτόμενους ανθρώπους, με ανησυχίες ίσως αποκαλύπτονται κάποια πράγματα.... για να μη ξεχνούν την πραγματική τους.... προέλευση.... εκεί... πέρα από τα άστρα....

Στο θέμα αυτό, προτείνω να μοιραστούμε τις εμπειρίες μας, σε ότι αφορά τα φαινόμενα αυτά και να ανταλλάξουμε χρήσιμες αλλά και ενδιαφέρουσες απόψεις!!!

Τι λέτε, ξεκινάμε;;;;;;;;;;;;;;;;;

Γεια σας φίλοι μου!

Πολύ ενδιαφέρον το θέμα αυτό και θα ήθελα να σας διηγηθώ μία δική μου εμπειρία...

Βρισκόμουν σε ένα πάρτι, στον τελευταίο όροφο μίας πολυκατοικίας στη Γλυφάδα. Ήταν καλοκαίρι και το πάρτι λάμβανε χώρα στη μεγάλη βεράντα του ρετιρέ του σπιτιού. Η θέα καταπληκτική, νύχτα και κάτω στο βάθος η απέραντη θάλασσα.

Αφού πέρασε η ώρα και έφυγαν οι περισσότεροι καλεσμένοι, οι οικοδεσπότες έσβησαν τα φώτα και μείναμε λίγοι φίλοι, με αναμμένα κεράκια να αγναντεύουμε τη θάλασσα και να συζητάμε.

Κάποια στιγμή, ένας φίλος φωνάζει: Κοιτάξτε ψηλά, τι είναι αυτά;

Σηκώσαμε τότε όλοι τα μάτια μας στον ουρανό... και τι να δούμε! Μία συστάδα από άγνωστα αντικείμενα να κινείται κυκλικά, σα να χόρευαν όλα μαζί!

Για μια στιγμή τα χάσαμε! Κανένας δεν μπορούσε να εξηγήσει το φαινόμενο αυτό! Σίγουρα, όμως, μας θύμισε κάποιες κινηματογραφικές ταινίες, με ανάλογα αντικείμενα και σχέδια. Οι σκηνοθέτες, άραγε ή οι σεναριογράφοι των ταινιών αυτών, σίγουρα τα δημιούργησαν με τη φαντασία τους ή ήσαν μάρτυρες ενός τέτοιου φαινομένου, το οποίο αργότερα το μετέφεραν στην οθόνη;

Ποιος ξέρει... όσο και να τα βάλαμε κάτω... αυτό που είδαμε τότε σίγουρα δεν θύμιζε κάτι οικείο... κάτι γνωστό....

Αγαπητή Ιέρεια με έκανες να ανατριχιάσω! Δεν ξέρω αν μιλάμε για το ίδιο πράγμα και για την ίδια χρονική στιγμή, αλλά τον Αύγουστο του 2004 και ενώ έκανα διακοπές σε ένα ορεινό χωριό της Αρκαδίας παρατήρησα εμβρόντητος (σε ένα πεντακάθαρο και ανέφελο νυχτερινό ουρανό) μία παρόμοια συστάδα φώτων να κινείται προς συγκεκριμένη κατεύθυνση (προς τη Λακωνία).

Ήταν τόσο αφύσικο και μεγαλειώδες αυτό που έβλεπα που φώναξα όλους τους παρευρισκόμενους να έρθουν να το δουν. Κοιτάζαμε αυτό το πράγμα στον ουρανό (έμοιαζε σαν φωτεινό μελίσι) και δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε τι είναι! Φυσικά περάσαμε τη βραδιά μιλώντας για αυτό και κανείς δεν μπορούσε να δώσει εξήγηση για το τι ήταν (πάντως όχι αεροπλάνο, όχι δορυφόρος (αυτό το φωτεινό "μελίσι" εκτεινόταν σε μεγάλη έκταση πάνω στον ουρανό για να είναι δορυφόρος, που συνήθως φαίνονται σαν φωτεινές κουκίδες εδώ κάτω στη Γη).

Ούτε σχηματισμός αεροπλάνων ήταν, γιατί στη νυχτερινή σιγαλιά του ορεινού χωριού θα ακουγόταν ο βόμβος των κινητήρων. Αυτό όμως το φωτεινό "μελίσι" κινούνταν στον ουρανό τελείως αθόρυβα!

ΜΙΑ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΤΙΑ...

Σε μένα καμιά φορά συμβαίνει τούτο: βλέπω τοπία από διάφορες χώρες, και κάποια απ' αυτά μου θυμίζουν (πολύ θολά όμως) κάτι, αλλά τι;- δεν μπορώ με τίποτα να καταλάβω. Σε κάποια τοπία το αίσθημα που εμφανίζεται είναι περίεργα οικείο, παρ' όλο που ποτέ μου (παρούσα ζωή) δεν ήμουν εκεί.
Αλλά πιο πολύ, είναι όταν ακούω φράσεις, που αμέσως κάτι μου λέει, ότι τις έχω ξανακούσει κάπου αλλού. Και χτυπιέμαι να θυμηθώ που τις έχω ακούσει;;; Η τρέχουσα μνήμη δεν με βοηθάει- δεν μπορώ να θυμηθώ τίποτα, αλλά το υποσυνείδητο επιμένει, ότι αυτό το ξανακούω για άλλη μια φορά...

Κάτι τρέχει σίγουρα... αλλά τι;- δεν ξέρω ακριβώς...

Επί τη ευκαιρία, θέλω να καταθέσω μια μαρτυρία, περίεργη όντως ιστορία, στην οποία δεν θα πίστευα, αν δεν έβλεπα όλα αυτά με τα μάτια μου. Και καλώ τους φίλους και τις φίλες του φόρουμ να καταθέσουν η αν ξέρουν- να δώσουν τις εξηγήσεις στα φαινόμενα αυτά. Αυτό έχει γίνει πριν 3 χρόνια, αν δεν μ' απατάει η μνήμη μου.

Ήμασταν στην Λούτσα, πάνω σ' ένα ψηλό λόφο με το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννου. Στρώσαμε κάτω τις κουβέρτες και ξαπλώσαμε για να χαλαρώσουμε και να βλέπουμε την πανέμορφη θέα απο κει.
Ήμασταν εγώ, η γυναίκα μου και οι δυο μας κόρες.
Εγώ χαλάρωσα και έκλεισα τα μάτια μου... ήταν Αύγουστος θυμάμαι, βράδιαζε, τους ζήτησα να μη με ενοχλούν, θέλω να χαλαρώσω.
Και η γυναίκα μου σε 2 λεπτά με κουνάει και λέει:
- Κοίτα πάνω, τι είναι αυτό;
Κοίταξα και είδα ένα αντικείμενο να πετάει αργά, σχεδόν στρογγυλό, το έβλεπα πολύ καθαρά. Έμεινα άναυδος... Πετάχτηκα πάνω και άρχισα να φωνάζω και να κουνάω τα χέρια.
Η γυναίκα μου τρόμαξε. Άρχισε να μου λέει:
- Μη τους τράβας την προσοχή! Αν κατέβουν προς τα δω;
Εγώ τίποτα! Κουνούσα τα χέρια μου προς το αντικείμενο, δεν ξέρω, αλλά χαρά ένιωσα, και καθόλου φόβο, δεν κρατήθηκα και φώναξα:
- Ανδρομέδα!!!
Ειλικρινά δεν ξέρω γιατί φώναξα ειδικά αυτό το όνομα. Έτσι ένιωσα, έτσι αντέδρασα. Και τα παιδιά το είδαν. Κάποια στιγμή το αντικείμενο, στην μέση του ουρανού όπως εμείς βλέπαμε - εξαφανίστηκε... μπροστά στα ματιά μας, έγινε αόρατο...

Γυρίσαμε στο εξοχικό, και έβαλα τις κόρες μου να ζωγραφίσουν τι είδαν. Για να μη επηρεαστούν η μια από την άλλη- τις έβαλα στα χωριστά δωμάτια. Οι ζωγραφιές τους έδειχναν ...αυτό που λέμε U.F.O.
Και μάλιστα μου είπαν ότι έβλεπαν και τα παραθυράκια στο αντικείμενο με πράσινα φωτάκια... Και οι ζωγραφιές τους έμοιαζαν πάρα πολύ.... οι διαφορές ήταν μηδαμινές...

Από τότε όταν πηγαίνω στην Λούτσα, ανεβαίνω εκεί στο βουνό και κοιτώ ψηλά, με την ελπίδα να ξαναδώ κάτι. Δεν ξαναείδα από τότε ποτέ ... αλλά πηγαίνω και περιμένω ίσως τους δω... Από τότε συνεχώς σηκώνω το κεφάλι στον Ουρανό, με τα περίεργα μυστικά του....

Σίγουρα κάτι τρέχει... αλλά τι;;

Aύγουστος 2007 στην Πάτρα, κατά τις 11 ήμουν στο μπαλκόνι και όπως σηκώνω τα μάτια ψηλά βλέπω κάπου στα 40 φωτεινά αντικείμενα σε σχηματισμό V να πετούν αθόρυβα, με αρκετή ταχύτητα, μέχρι που χάθηκαν στον ορίζοντα... Κανονικός σχηματισμός, πολλά αντικείμενα με σταθερό φωτισμό, σαν πολύ μεγάλα αστέρια. Και όχι δεν ήταν αεροπλάνα, μπορώ να το πω με βεβαιότητα... Περιττό να πω πως έμεινα

Φίλη niovi

κι εγώ διαβάζοντας αυτά που μας έγαψες έχω μείνει!! Έχω εντυπωσιαστεί!

40 φωτεινά αντικείμενα στον ουρανό....

Και όλους τους φίλους μας που γράψανε με θάρρος τα όσα βιώσανε, τους ευχαριστώ.

Και ύστερα έρχονται οι διάφοροι "αρμόδιοι" να μας πούνε ότι δεν υπάρχουν εξωγήϊνες οντότητες.

Μάλλον τελικά "αρμόδιοι" συγκάλυψης και κουκουλώματος είναι...